การเขียนแบบ CAD และการเขียนโปรแกรมเป็นรากฐานของงานตัดลวด EDM การเข้าใจ G code การวางเส้นทาง และการแปลงรูปภาพเป็นกุญแจสำคัญต่อคุณภาพและประสิทธิภาพ
1. G Code ทั่วไป (MS-WEDM / HS-WEDM)

- G90 พิกัดสัมบูรณ์; G91 พิกัดเพิ่มทีละค่า (คงที่สำหรับ 3B)
- G92 กำหนดจุดกำเนิดโปรแกรม (จุดเริ่มต้น 3B)
- G00 การวางตำแหน่งอย่างรวดเร็ว; G01 การตัดเส้นตรง (L1–L4); G02 โค้งตามเข็มนาฬิกา (SR); G03 โค้งทวนเข็มนาฬิกา (NR)
- G41 ชดเชยซ้าย; G42 ชดเชยขวา; G40 ยกเลิกการชดเชย (เส้นนำเข้าไม่ต้องใช้)
- M00 หยุดโปรแกรม; M02 สิ้นสุดโปรแกรม
- A รหัสมุมเอียง (A3 = 3°); T การเปลี่ยนเครื่องมือสำหรับการตัดผิว (T2 = ตัดผิวด้วยเครื่องมือ 2)
รูปแบบเส้นตรง: G01 Xx Yy รูปแบบโค้ง: G02/G03 Xx Yy Ii Jj — xy คือจุดสิ้นสุด ij คือจุดศูนย์กลางโค้งเทียบกับจุดเริ่มต้น
2. หลักการวางเส้นทางเครื่องมือ
เส้นทางที่วางแผนอย่างดีช่วยปรับปรุงความแม่นยำและลดการบิดเบี้ยว:
- ตัดบริเวณที่กลึงง่ายและกระทบชิ้นส่วนน้อยที่สุดก่อน
- รักษาเส้นทางให้อยู่ห่างจากหน้าชิ้นงานอย่างปลอดภัย
- วางแผนด้านที่ยังไม่ได้กลึงและปลายที่ยึดไว้ทีหลังสุด
- เลือกใช้รูร้อยลวดแทนการเข้าจากหน้าชิ้นงานสำหรับชิ้นส่วนที่ต้องการความแม่นยำสูง และใช้รอบการตัดที่สองสำหรับชิ้นส่วนขนาดใหญ่
- ตัดชิ้นส่วนสองชิ้นจากชิ้นงานเดียวกันโดยใช้รูร้อยลวดแยกกัน

3. การแปลงรูปภาพเป็นแบบตัด
ใน CAD: แทรกรูปภาพ ลากเส้นขอบด้วยเส้นตรงและโค้ง ลบรูปภาพ ปิดเส้นขอบทั้งหมด และแก้ไขบริเวณที่แคบเกินกว่าจะตัดได้ บันทึกเป็น DXF 2000 ทดสอบเส้นทาง แล้วจึงรัน
ใน CAXA: ใช้การทำเวกเตอร์และเลือกรูป JPG โดยตรง หรือแปลงเป็น BMP แล้วนำเข้าผ่านการทำเวกเตอร์จากบิตแมป ซ่อมแซมผลลัพธ์ก่อนเขียนโปรแกรม
4. เทคนิคการเขียนโปรแกรม
การเข้าตัดที่สะอาด: เข้าและออกแบบโค้งบนรูปทรงภายนอก เข้ารูจากมุมแหลมหรือเปิดเส้นขอบที่ปิด สลับจุดเข้าบนรอบการตัดผิว เข้ารูปทรงเอียงทำมุม 3–5° ตามแนวเส้นสัมผัส
การควบคุมการบิดเบี้ยว: รองรับที่จุดแข็งหลังการหยาบ เพิ่มจุดรองรับหลายจุดสำหรับปั๊มยาว อินเซิร์ต และรูผนังบาง ใช้รูร้อยลวดสำหรับเส้นขอบขนาดใหญ่หรือยาว
ขนาดสม่ำเสมอบนชิ้นส่วนหนา: เพิ่มความเร็วลวดและเพิ่มแรงตึงเล็กน้อย ตัดผิวรอบแรกมากกว่าหนึ่งครั้ง ลดแรงดัน 5–10 V บนรูปทรงภายนอกแบบเว้า และเพิ่มแรงดัน 5–10 V บนรูแบบเว้า
เทคนิคอื่นๆ: ตัดรูที่เล็กกว่า 2 มม. โดยไม่มีเศษ (ยกเว้นแบบเรียว) หยาบทุกรูก่อน จากนั้นเจียรให้เรียบ แล้วจึงตัดผิวสุดท้ายสำหรับแม่พิมพ์แม่นยำ เก็บหัวให้ต่ำในการตัดผิวของ MS-WEDM กันน้ำมันลีดสกรูไม่ให้เข้าในถังน้ำยาตัด ห้ามผสมน้ำยาชนิดน้ำมันเข้ากับน้ำยาตัดชนิดน้ำ หัวฉีดชะล้างแซฟไฟร์ช่วยปรับปรุงผิวสำเร็จของ HS-WEDM

5. การเขียนแบบเฟืองโซ่ใน AutoCAD
การเขียนแบบเฟืองโซ่ต้องใช้: เส้นผ่านศูนย์กลางลูกกลิ้ง d1 พิตช์ p จำนวนฟัน z มุมร่อง a เส้นผ่านศูนย์กลางวงกลมพิตช์ d รัศมีโค้งโคน/หน้า เส้นผ่านศูนย์กลางวงกลมปลาย/โคน และความสูงฟันตามคอร์ด สำหรับเฟืองโซ่ 12 ฟันที่พิตช์ 50.8: d = p ÷ sin(180°÷z) ≈ 196.28; ใช้รัศมีโค้งโคนระดับกลาง (~14.44) มุมร่อง 132.5° รัศมีโค้งหน้าต่ำสุด วงกลมปลาย 217 จากนั้นตัดแต่ง สะท้อน และเรียงแบบ 12 ฟัน
สรุป: G code การวางเส้นทาง และการแปลงรูปภาพเป็นพื้นฐานของการเขียนโปรแกรมตัดลวด EDM เทคนิคข้างต้นช่วยเร่งการเขียนแบบและปรับปรุงคุณภาพ
ต้องการข้อมูลเพิ่มเติม? — เราตอบกลับภายใน 24 ชั่วโมง ติดต่อทีมขาย